Biszop wyrazil to co mysli w “krotkich zolnierskich slowach”. Mozna te same mysli ubrac w kwiatki, tylko po co skoro maja byc ostre? Jak ktos chce uzyskac wydzwiek wyrazenia “kur.. mac”, to nie moze powiedziec “motyla noga” Rozmawialem z Przemkiem prywatnie poza ta debata publiczna i powiedzialem mu osobiscie swoje zdanie, wiec nie bede go to powtarzal.

Biszop: Na Twoje kompleksy chyba by niestarczylo miejsca przeznaczonego na komentarze.

Podpierajaca: Male sprostowanie, harom sie nie rozwodzi, harom zostal kopniety w dupe z takim hukiem, ze pewnie slychac go nawet bylo w Perth.

Labradorianin: Dolacz punkt D. – Agentow AFP cenzorujacych siec:P

W: Biszop pisze bloga, dla mnie osobiscie, poza wstawkami o gejach i feministkach, o orgomnej wartosci merytorycznej.

MonikaMika: W zyciu liczy sie “spontan”, z niewolnika nie bedzie pracownika, nie chcialbys czytac czegos, co powstaje wbrew woli.

Pozdrawiam wszystkich czytajacych i piszacych

Dzieki, za czas ktory temu poswieciles.

Zyczac Tobie i Twej Rodzinie wszystkiego najlepszego,
pozdrawiam serdecznie i … wiosennie!

Dziekuje raz jeszcze.
All the Best!

Izz

Zaglądałam tu trochę z racji tego, że od niedawna w Melbourne z moim australijskim małżonkiem (który nauczył się płynnie po polsku), a to moja już trzecia emigracja (wcześniej były Stany i Norwegia) pomimo młodego wieku (32) i dwóch dyplomów w niepowiązanych dziedzinach (informatyka, psychologia). To tak w ramach przedstawienia się.

Nie czytałam skasowanego posta. Oczywiście zaciekawiło mnie, bo skoro kasujesz dlatego, że był osobisty. Z komentarzy innych ludzi wnioskuję, że był o przyjaźni i że sprawa jest konfliktowa, jak większość spraw w życiu ważnych. Ja sama interesuję się emigracją z wielu powodów, z tych osobistych przede wszystkim. Przypomniał mi się taki artykuł:

http://www.poloniainfo.se/artykul.php?id=49

Ten blog i poprzedni to kawał dobrej roboty, bo jest bardzo solidnie prowadzony. Dużo w nim informacji. I jest to niewątpliwie inspirujący blog o spełnianiu swoich marzeń z całą odpowiedzialnością i siłą.

Myślę, że w emigracji jest więcej konfliktów niż poruszasz na swoim blogu. Może właśnie dlatego, że to już za osobisty temat. Szkoda, że wykasowałeś wpis uznając go pewnie za przejaw słabości czy też ekshibicjonizmu – cokolwiek.

Pozdrawiam serdecznie!

Z wyrazami sympatii,
Asia

Widze, ze niektorzy stali czytacze przywiazali sie do bloga i swojego wyobrazenia o autorze tak bardzo, ze reaguja agresywnie na zapowiedz znikniecia …? coz, niezbadane sa tajniki psyche polskiego emigranta ).

Moze przezywacie kryzys emigracyjno-motywacyjny ? zdaje sie ze cos takiego wydarza sie wlasnie po kilku latach, niektorzy sie rozwodza (patrz Harom), inni wpadaja w watpliwosci rozmaite, znam takich ktorzy powracaja do Polski. Sprawy komplikuja sie jesli ma sie dzieci, znam przypadek kogos kto osiedlil sie w Perth, dobrze mu sie mieszkalo, ale po 8 latach powrocil do Polski, bo chcial aby dzieci wychowaly sie jako Polacy.
Moj pomysl na kryzysy wszelakie to sledzenie polskiego zycia publicznego: ile razy pomysle ze mialabym mieszkac w kraju rzadzonym przez Sobiesiakow i Drzewieckich, natychmiast wszystko naokolo wydaje mi sie piekne, a pmysl powortu wydaje niedorzeczna fantazja zmeczonego czlowieka ).

Pozdrawiam, i zycze wytrwalosci !

PS. Blog bardzo interesujący, a i fotki z przyjemnością się ogląda